دیوان عالی کشور با صدور یک رأی وحدت رویه به سردرگمیها درباره نحوه اعتراض به آرای «دادگاههای صلح» پایان داد. طبق رأی وحدت رویه شماره ۸۷۳(مورخ ۲۵آذر ۱۴۰۴)، پروندههای دادگاه صلح تحت هیچ شرایطی قابلیت طرح در دیوان عالی کشور (فرجامخواهی) را ندارند. پیش از این، یک ابهام بزرگ حقوقی وجود داشت. اینکه آیا اگر دادگاه صلح حکمی برای پروندههای سنگین (مثلاً با ارزش بیش از ۵۰میلیون تومان) صادر کند، طرفین دعوا میتوانند مانند دادگاههای عمومی، پرونده را برای رسیدگی نهایی به دیوان عالی کشور ببرند؟
این ابهام باعث صدور آرای متناقض شده بود؛ شعبه ۱۴ دیوان عالی کشور این حق را برای مردم قائل بود و فرجامخواهی را میپذیرفت، اما شعبه ۲۱ با استناد به قانون خاص شوراهای حل اختلاف، آن را رد میکرد.
قانون جدید چه میگوید؟
هیات عمومی دیوان عالی کشور با ورود به این ماجرا، نظر شعبه ۲۱را تایید کرد و «فرجامخواهی» از آرای دادگاه صلح را ممنوع اعلام کرد. در نهایت فرجام خواهی دادگاه صلح نتیجهای در پی ندارد.
استدلال دیوان این است که در قانون جدید شوراهای حل اختلاف (مصوب ۱۴۰۲)، قانونگذار فقط به مرحله «تجدیدنظر» اشاره کرده و نامی از «فرجامخواهی» نبرده است. بنابراین، حتی اگر مهلت تجدیدنظر تمام شده باشد یا مبلغ خواسته بسیار بالا باشد، باز هم راه دیوان عالی کشور بسته است.
روند جدید پیگیری پروندهها در دادگاه صلح
از این پس، پروندهها در دادگاه صلح به این روش پیگیری میشود:
۱- حکم دادگاه صلح: رأی اولیه صادر میشود.
۲- اعتراض: تنها مرجع برای اعتراض شما، «دادگاه تجدیدنظر استان» است.
۳- رأی قطعی: رأیی که دادگاه تجدیدنظر استان صادر میکند، فصلالخطاب و نهایی است و دیگر نمیتوانید آن را به دیوان عالی کشور ببرید.
این رأی با هدف سرعت بخشیدن به رسیدگیها و جلوگیری از اطاله دادرسی صادر شده است. بنابراین شهروندان باید تمام دفاعیات خود را در مرحله بدوی و تجدیدنظر ارائه کنند، چرا که شانسی در دیوان عالی کشور ندارند.
اگر در دادگاههای صلح پروندهای دارید و دچار سردرگمی و ابهام شدهاید، با وکلای ترازو به شکل آنلاین مشاوره حقوقی دریافت کنید.
جواب حقوقیات رو همین الان بگیر
ترازو سریعترین راه برای رسیدن به پاسخهای حقوقی قابل اعتماد است